~*~*P@tOnGk0 ,, If everything were changed, I would be the same ~depressed~
ผมรู้ว่า มันจบลงไปแล้ว
และผมก็ไม่ควรพูดถึงมันอีก
แต่ว่า ... มันก็อดไม่ได้หรอกนะ
เพราะทุกวันนี้ ... ผมก็ยังคิดถึง
อาจเป็นเพราะผมจากมา
ทั้งที่ยังไม่ได้ฟังคำอธิบายใดๆ
ผมเองก็ยังรู้สึกค้างคาใจอยู่ในบางเรื่อง
แล้วก็ยังไม่เข้าใจอะไรๆอีกหลายเรื่อง
ทำไมคุณถึงลืมผมได้ง่ายดายจังนะ
ทั้งๆที่ผมยังจดจำทุกคำพูดของคุณได้อย่างแม่นยำ
การกระทำและความทรงจำที่ดีของคุณ
มันช่างหลอกหลอนผมซะเหลือเกิน
เพราะผมไม่มั่นใจเลยว่า
คุณรู้สึกดีกับผม หรือ เพียงแค่สงสาร
ผมน่ะ ... ไม่เข้าใจเลย
แต่ผมก็ตัดใจ และก็ทำใจยอมรับมันได้
ตั้งแต่ที่ผมรู้ตัวว่า ไม่ใช่คนที่คุณต้องการอีกแล้ว
เพราะคุณเพียงแค่รู้สึกผิด
คุณไม่ได้รู้สึกเสียใจกับเรื่องนี้เลย
เพียงเพราะพันธะจากคำสัญญาที่เคยให้ไว้
เพียงเพราะต้องการทำตามสัญญา
คุณคงอึดอัดกับความรู้สึกของตัวเองมานานแล้วซินะ
คุณเองก็คงคิดว่า ซักวันมันจะเกิดขึ้น
ไม่ต่างไปจากผมหรอก
แปลกจังเลยนะ
เมื่ออาทิตย์ก่อน
เรายังรักกันดีอยู่เลย
แต่สิ่งที่หลงเหลืออยู่กับความทรงจำของผม
มันช่างเจ็บปวดเหลือเกิน
"ยังไงปลายก็สำคัญกับเราที่สุด"
"เรารักปลาย มากเท่าที่คนๆนึง จะรักใครคนนึงได้"
ทำไมกันนะ?
เพียงแค่เวลาไม่นาน มันก็กลายเป็นเพียงแค่ลมปาก
แต่ก็นะ ... ตั้ง2ปีกว่า
คงไม่แปลกหรอก ถ้าความรักมันจะจืดจาง
"ถ้าเค้าเคยทำให้เราเจ็บ เค้าก็ทำให้เราเจ็บได้อีก"
นี่คงเป็นคำอธิบายที่ดีที่สุดล่ะมั้ง
คุณเป็นคนสอนผมเองนี่นา
บางที ... การได้รับสิ่งดีๆ ... มันก็เจ็บปวดเกินไป
อย่าทำดีกับผมนักเลย
ผมไม่อยากรู้สึกหวั่นไหว
ขอเวลาให้ผมพักหัวใจหน่อยเถอะ
บางที ... ถ้าเกลียดกันไปเลย คงง่ายกว่านี้
อย่างที่ผมเคยพูดเอาไว้แหละ
"อาจมีใครบางคน กำหนดเส้นทางนี้เอาไว้
เพื่อให้เราตัดสินใจได้ง่ายขึ้น"
และเมื่อถึงเวลา
ผมเองก็ต้องยอมรับผลจากการกระทำของตัวเอง
ทั้งๆที่ผมเองคิดว่าซักวันมันต้องจบ
แต่ผมก็ไม่เคยคิดว่า มันจะลงเอยอย่างนี้
แต่ถ้าคนสำคัญทั้งสองคนของผมมีความสุข
ผมเองก็ยินดีที่สุด
จะไม่เจ็บแล้วล่ะ
อีกไม่นาน ... มันก็คงด้านชาไปเอง
พรุ่งนี้ผมจะยิ้มแย้มให้เต็มที่
ถึงแม้จะต้องยิ้มทั้งที่ไม่มีความสุข
แต่รอยยิ้มของผมก็ทำให้คนรอบข้างมีความสุขได้
ขอบใจน้องจิน น้องนีร
ขอบคุณหม่ามี้กี้ ชินตะ
ที่คอยรับฟังเรื่องของผม
คอยให้คำปรึกษา ให้กำลังใจ และคอยปลอบโยน
แต่คุณน่ะ น้องคอนเน่ของผม
ทำไมถึงเอาแต่ซ้ำเติมผมอยู่เรื่อยเลย
ถ้าตอนนี้ผมไม่มีพวกเพื่อนๆ
ผมจะทนอยู่อย่างเดียวดายได้ยังไงกันนะ
แต่ตอนนี้เป็นห่วงแพรกับเบ็นว่ะ
ใจเย็นนะเพื่อน ใจเย็นๆ
เบ็นเค้าก็ชอบแพร เอ็นดูแพร
ไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องมันเลวร้ายอย่างนี้หรอก
เฮ้อ~ คิดแล้วก็ ......
ทุกวันนี้ผมต้องกินแบนเนอร์
ยาเม็ดเบ้งๆวันละ2เม็ด
เพื่อบำรุงสุขภาพ .... ^^"
แล้วหม่าม้าก็จะเอายามาให้กินอีก
เพื่อรักษาอาการผมร่วงเรื้อรังของผม
คราวก่อนกินZหมดกระปุก ก็ไม่เห็นจะมีอะไรดีขึ้นมา
ผมตรวจสุขภาพประจำปีแล้วล่ะ
เหมือนปีนี้สุขภาพผมจะดีขึ้น รึป่าว?
เพราะปีที่แล้ว ตรวจตอนผมเป็นทอนซิลอักเสบ
ผมสูงขึ้นตั้ง 1 cm แน่ะ ตื่นเต้นม่ะ 55+
แต่น้ำหนักผมลดฮวบ เหลือแค่ 38 kg เอง
สายตาผมแย่มากมาย ตรวจตอนไม่ใส่คอนเทคซะทุกที
แต่ความดันผมดีขึ้นล่ะ ตอนนี้ก็ปกติแล้ว
ตั้งแต่ปอสี่ มาจนถึงตอนนี้ เพิ่งจะปกติเนี่ย
แสดงว่า ทฤษฎีบริโภคอาหารไขมันสูง ช่วยได้นะเนี่ย
อยากเปลี่ยนบรรยากาศในไดแล้วล่ะ
ผมรู้สึกหดหู่อย่างประหลาด
แต่ผมน่ะ หลงใหลไนท์แมร์จนแทบโงหัวไม่ขึ้นเลยล่ะ
สงสัยต้องรอให้น้องเน่กลับมากระชากผมขึ้น 55+
อยากเปลี่ยนลุคไดจริงๆน้า
แต่จะเปลี่ยนเป็นเดธโน๊ต หรือ ไวท์คริสต์มาสดีล่ะ
หวาๆๆ สองจิตสองใจ เลือกไม่ถูกเลย
เอาไว้คราวหน้า
เตรียมผมกับไดลุคใหม่
ขาวดำ หรือ ขาวอะไรก็แล้วแต่
คงจะหดหู่น้อยกว่านี้หน่อย 55+
แต่อาจจะเหงาซะเต็มที่เลย
P@tOnGk0 : I'm ready to face it!
PS : Thanks God
thanks for your visit
miss you all
Mint NoO Fern Kob Kii~
JINKS Kamon HongHok
student committee
N'Jin N'Neen N'Som
BAND : My family
Arashi
Unforgettable persons,
especially Conne
~พร้อมแล้วสำหรับความเจ็บปวด~
